سرمقاله مجله تايم در مورد هري و خدا

مجلۀ TIME در شماره جديد خود، در سرمقاله اي به نويسندگي “لف گروسمن” و با عنوان “هري مشكوك: چرا جهاني را دوست داريم كه در آن اژدها واقعي و مذهب غيرواقعي است؟” به موضوع عدم وجود دين در كتاب هاي هري پاتر پرداخته است. در بالاي اين مقاله عكسي وجود دارد كه مردم را در حال تماشاي پنجمين فيلم هري پاتر نشان مي دهد. متن كامل مقاله و اين عكس، در اسكن اين مجله در اينجا قابل مشاهده است.
متن قسمت هاي مهم اين مقاله جنجالي به همراه پاسخ كاملاً منتفي كنندۀ رولينگ را مي توانيد در ادامه خبر مطالعه كنيد…

آقاي لف گروسمن مي نويسد:

“كار رولينگ آن قدر با ما انس گرفته كه فراموش كرده ايم كه واقعاً چه قدر افراطي است. به آثار ادبي مشابه و قديمي تر آن نگاه كنيد. در ارباب حلقه ها، «جي.آر.آر.تالكين» براي نماهاي انگليسي باقي مانده، دين كاتوليكي تند و تيرش را با عشق عميق و عجيبي آميخته است. «سي.اس.لوييس»، كه يكي از اعضاي كليساي انگليس بود، افسانۀ نارنيا را با منطقي عمومي براي دين مسيحيت شكل داد. اكنون به كتاب هاي رولينگ نگاه كنيد. چه چيزي از قلم افتاده است؟ اگر مي خواهيد بدانيد چه كسي در هري پاتر مي ميرد، پاسخ آسان است: خدا.

هري پاتر در جهاني تهي از هر گونه دين يا معنويت زندگي مي كند. او در جايي زندگي مي كند كه اطرافش پر از روح است ولي كسي نيست كه به خدا توسل كند، حتي اگر خيلي نزديك مرگ باشد.

هري به جاي خدا چه چيزي دارد؟ پاسخ رولينگ، بسيار فريبنده و عميق است: قدرت هري از عشق مي آيد. اين تصور فريبنده، دريايي از فرهنگ را دگرگون كرده است. در هزارۀ جديد، جادو از خدا، طبيعت، يا چيزهاي والاتر و عرفاني تر ناشي نمي شود بلكه صرفاً از احساسات انسان سرچشمه مي گيرد… ما نويسنده اي را انتخاب كرده ايم كه تصوري افراطي و دنيوي دارد كه در آن جادو از انسان سرچشمه مي گيرد و روانشناسي و تكنولوژي جاي مقدسات را گرفته است.”

در همين رابطه، به لطف Quick-Quotes-Quill متوجه شديم كه نظرات آقاي لف گروسمن به شدت برخلاف صحبت هاي خود جي.كي.رولينگ است. رولينگ گفته است:

“من واقعاً از سانسور بيزارم. به نظرم اعتراض آميزه. شخصاً فكر مي كنم اونا كاملاً در اشتباهن. به نظرم اين كتاب ها خيلي معنوي هستند و نظرشون خيلي كوته فكرانه است. به اين دليل كوته فكرانه است كه اگر كسي سعي كنه بدون اشاره به بدي، كه برعكس خوبيه، عظمت خوبي رو به تصوير بكشه… خب، اين هميشه احساس من در مورد ادبيات بوده.”