به گزارش DanRadcliffe.com، عكس جديدي از دنيل رادكليف در بخشي از نمايشگاه عكس ملي لندن، با عنوان "جوان استثنايي: عكس ها از اما هاردي" در معرض نمايش قرار خواهد گرفت. اين نمايشگاه، كه در 30 اكتبر (8 آبان) افتتاح مي شود، شامل عكس ها و مصاحبه هايي از "جوانان بريتانيايي اميدبخش" زير 21 سال است. نمايشگاه "جوانان استثنايي" يك سايت هم دارد كه همزمان با افتتاح آن داير مي شود.
خيلي از "جوانان استثنايي"، كه يكي از آنان دن رادكليف است، در شماره ديروز The Gurdian معرفي شده اند. دن، كه در 16 سالگي اين مصاحبه را انجام داده، در مورد تأثير پديده ي هري پاتر بر زندگي، بازيگري، سرنوشت و … اش صحبت كرده است:
"راستش من هنوز هم نمي دونم هري پاتر چقدر بزرگه. وقتي در وسط كاري هستين، سخته كه توصيفش كنين. اتفاقات جالبي افتاده ن، با اين حال، من بايد از رفتن به جاهاي محدودي مثل زيرزمين دوري كنم.
من از اين كه زندگي فقط با شانس بگذره متنفرم، به نظرم اين خود ماييم كه سرنوشتمون رو رقم مي زنيم. پدر و مادر من به سرنوشت اعتقاد داشتند. اتفاقات تصادفي هم وجود دارند، اما نه به عنوان يك مسير از پيش تعيين شده. اگر فقط سرنوشت باشه، آدم تن آسا مي شه و منتظر اتفاقات مي مونه تا جلوي راهش سبز بشن. دلم مي خواد رقابت كنم. حتي وقتي آدم با اشتياق زيادي كارش رو انجام بده، صحنه هاي مهيجي بوجود مي آيد، و اين خيلي جالب و نيرو بخش است. بازيگري باعث مي شه آدم احساس زنده بودن بكنه.
لازمه كار در چنين پروژه سينمايي بزرگي، فداكاري است. من چندين لحظه از زندگي ام رو خود به خود از دست داده م. اما دوستان خيلي زيادي دارم و رابطه فوق العاده اي با پدر و مادرم دارم، و احساس مي كنم خوش شانس بودم كه با چنين استعدادهايي كار كرده م. يه كم احساساتي به نظر مي رسه، مي دونم، اما بازي كردن با امثال ايملدا استانتون، گري اولدمن و مايكل گمبون، چيزي كمتر از جادو نيست.
